تاملی بر اجرای یک رویداد فرهنگی در ایلام

بزرگترین کنسرت خیابانی‌، بایدها و نبایدها

این کنسرت به مدیران دستگاه‌های عریض و طویل و متولی امر فرهنگ گوشزد کرد که باید از خواب برخیزند و به جای سیر در فضایی بسته، بی‌روح و کم‌رمق، چشم‌ها را باید بشویند، فکرها را عوض باید کنند و طور دیگر باید ببینند و از پیله جمود و خمود بیرون بیایند
غلامرضا محمدمرادی*
اجرای بزرگترین کنسرت خیابانی هوروش بند و گروه طنز هوش برتر در ایلام چنان نمود داشت و چشمگیر بود که همه فضاها را درنوردید و بسیاری را از خواب و خمودگی فکری چنان بیدار کرد که همچنان به اطراف و اکناف خیره‌اند و انگشت بر دهن.
جمعیت بود و غُلغُله، سور بود و نشاط، شادمانی بود و سرور، لبخند بود و شادابی، شور بود و شعور، شوق بود و ذوق، غنی بود و فقیر، محبت بود و مودت.
پیاده‌راه طالقانی با ذوق و شوق تمام، خود را فرش پای مردم ساخته بود و به آهنگ گروه و نجوای مردم سراپا گوش سپرده بود و در برابر سیل جمعیت نیز سر تعظیم فرود آورد.
آری! کنسرت عظیم شهر ایلام پیام‌هایی بس زیبا داشت و سیگنال‌هایی بسیار مثبت و بایدها و نبایدهایی فراوان.
در استانی که گرانی و تورم، افسردگی و خمودگی، فقر و محرومیت، بیکاری و کسادی کسب و کار، مردمانش را به شدت آزرده و متاثر ساخته است برگزاری چنین برنامه‌های شاد و مفرحی می‌تواند اندکی لبخند را بر لبان خشکیده پیر و جوان و نوجوانش بنشاند و مقداری از اخم‌های زندگی‌شان را بزداید و نباید به بهانه‌های واهی در برابر اجرای این گونه برنامه‌ها مقاومت کرد.
برگزاری چنین برنامه بزرگی با این حجم جمعیت حدود ۱۵ هزار نفر و در فضایی باز، ریسک بسیار بالایی از نوع مدیریت "ما می‌توانیم" می‌طلبد و نویدبخش اجرای کارهای بسی بهتر و بزرگ‌تر و چراغ سبز و تذکری است به برخی مدیران کم‌کار و ترسو که همچنان خود را در الیاف سخت گذر اما و اگر پیچیده‌اند و از ترس عواقب، از اجرای این گونه برنامه‌های بزرگ فرهنگی، اقتصادی و عمرانی واهمه دارند و عقب‌ماندگی‌های همه‌جانبه استان نیز حاصل تفکر بسته آنان است و متاسفانه مغزهای خفته‌شان با پُتک پولادیِ فرهادها هم بیدار نمی‌شود و باید به خود آیند و بدانند که مدیریت یعنی ریسک توام با دانایی، توانایی و تدبیر.
در این کنسرت که با همت، تدبیر، خلاقیت و ابتکار طالب صادقیان، شهردار ایلام و مجموعه شهرداری، شورای شهر و شورای تامین شهرستان، برنامه‌ریزی و به‌صورت کاملاً رایگان اجرا شد پیام دیگری داشت و آن اینکه حضور در کنسرت فقط مختص و زیبنده متمکنین و پولدارها نیست بلکه فقرا هم آرزو داشته و دارند که از نزدیک اندکی از غم دل بکاهند و لحظاتی را به شادمانی بنشینند و می‌توان گفت که این کنسرت بر تبعیض‌ها و فرق بین فقیر و غنی خط بطلان کشید و به این نوع نگاه و دیدگاه فرهنگی احسنت‌ها و آفرین‌ها باید گفت.
فرماندار، شورای شهر، شهرداری و شهروندان ایلامی باید به خود ببالند که جوانی با تدبیر، عملگرا، ریسک‌پذیر، کاردان، کاربلد، خستگی ناپذیر، متفکر، خلاق، توانمند، پیگیر، شجاع و جسور کلیددار شهر است و خود را وقف توسعه فرهنگی، عمرانی و نشاط اجتماعی می‌کند.
این کنسرت به مدیران دستگاه‌های عریض و طویل و متولی امر فرهنگ گوشزد کرد که باید از خواب برخیزند و به جای سیر در فضایی بسته، بی‌روح و کم‌رمق، چشم‌ها را باید بشویند، فکرها را عوض باید کنند و طور دیگر باید ببینند و از پیله جمود و خمود بیرون بیایند و نشاط و شادمانی را به مردم هدیه دهند.
همگان می‌دانند و می‌بینند که پروژه‌ها و طرح‌های عمرانی کوچک و بزرگ زیادی در جای جای شهر در حال اجرا و یا در آستانه اجرایی و اتمام است، اگر موانع مادی و مالی و برخی بروکراسی‌های سخت و کم لطفی‌های مدیران مرتبط با عمران شهری مانع نشوند قطعاً ایلامی در شان ایلامیان ساخته خواهد شد.
پس بیاید با همدلی، تعامل، همکاری، همراهی و مشارکت همگانی در راه توسعه و عمران و آبادانی شهرمان بکوشیم و به خوبی تشریک مساعی کنیم.
به شهردار، شورای شهر، شورای تامین و همه حامیان و بانیان این برنامه فرهنگی و نشاط‌ آفرین خداقوت و دست مریزاد باید گفت و بر کمی‌ها و کاستی‌ها اغماض باید کرد چرا که کاری با این حجم جمعیت و با این بزرگی و عظمت در سطح استان و حتی کشور کم‌نظیر و قابل ستایش است.
*فعال رسانه‌ای
نظرات ارسال نظر